Recensie | VW’s, scooters, de fiets én Mod-muziek in ‘Fietsmod’

JOURE

Tobias, roepnaam Tobi, werd in 1971 in Frankfurt am Main geboren om vervolgens op te groeien in Wesel. Na een studie Visuele Communicatie te Düsseldorf verhuisde hij in 2008 naar Utrecht.

Nadat hij in zijn middelbare schooljaren de liefde voor striptekenen had opgevat, zou zijn eerste echte strip in opdracht uitgevoerd worden: ‘Scoot Riders’ voor het scooterfanzine ‘Motoretta’. In 2007 begon hij aan ‘Fietsmod’, dat in 2015 in Duitsland zijn première beleefde als ‘Fahrradmod’. De graphic novel waarin Dahmen veel van zijn eigen leefde verwerkte zou in 2016 als beste strip van het jaar verkozen worden toen deze werd onderscheiden met de Max und Moritz Preis, waarna het op de Comicon Dortmund de prijs won voor het beste scenario. Dit alles was reden voor uitgeverij Q en mediaproductiebedrijf Submarine het boek ook in een Nederlandse editie uit te geven bij uitgeverij SubQ.

Tobi Dahmen: ‘Fietsmod’ (470 pag.) Uitgeverij SubQ. ISBN 978 90 214 0606 0.

‘Fietsmod’ is eigenlijk het hele leven van Tobi Dahmen zelf in vogelvlucht. Nu ja, “in vogelvlucht”… de tekenaar-scenarist had er wel meer dan 450 pagina’s voor nodig om zijn leven waarin de muziek een centrale plaats inneemt te verbeelden.

Rond de vroege jaren zestig begon in Groot-Brittannië de Mod-cultuur op te komen waarin bands als ‘The Who’ en ‘The Kinks’ een cruciale rol speelden. Ruim twintig jaar later zou de Mod-cultuur vooral in Duitsland een opwaardering beleven. Parka’s, merkkleding van Ben Sherman, een eigen schoenenstijl, hoedjes á la die van de band ‘Madness’, een scooter, het liefst een Vespa- of Lambretta, en haar in de precieuze Mod-stijl waren voor de liefhebbers onmisbare items.

In ‘Fietsmod’ lezen we hoe Dahmen zich vanaf zijn jeugd betrokken voelde met het Mod-zijn. Zijn cassetterecorder draaide steevast deze muziekstijl, waarbij de vele uitgewisselde bandjes voor de muzikale diversiteit zorgden. Zijn puberonzekerheden spelen hem jarenlang parten. Zo wordt er naar de juiste kleding gezocht, zelfs in de Londense Carnaby Street, een keus die achteraf toch weer “verkeerd” blijkt te zijn. Zijn wens deel uit te maken van de groep scooterrijders komt niet uit. Hij moet genoegen nemen met een fiets, vandaar de titel van het boek: ‘Fietsmod’.

Hoewel het boek vergeven is van muziekteksten en benamingen van groeperingen: skinheads, suedeheads, smooths, rockabilly’s, punks, etc. zijn het voor mij de persoonlijke zaken, aangehaald door Dahmen, die mij uit zijn leven het meest aanspreken. Zo zijn daar het aanrijden van een das, de eerste vrijpartij, het vertrekken van zijn vriend Bodo uit de scene, de teloorgang van de stad Wesel, aldus de hoofdpersoon, de eerste ontwerpopdracht (een logo voor Cinderella Music) en het einde… Een end waarin we een fiets zien staan met voorop een kinderzitje. Als “vader” ziet hij in flashbacks gedeeltes uit zijn leven terug, een leven waarin hij zich geen scooter kon veroorloven. Nu zou hij dat wel kunnen, maar ogenschijnlijk zijn de hoogtij dagen van het “Mod-zijn” voorbij… Met ‘Fietsmod’ heeft Tobi Dahmen een prachtige graphic novel afgeleverd. Ook zij, die een andere “Mod-loze” jeugd hebben gekend, zullen hun puberteit erin herkennen. Onzekerheden, jaloezie, het ergens bij willen horen, muziek , het uitgaansleven, zaken die iedereen meemaakt of heeft meegemaakt.

Dahmen heeft de platen in grijs-zwart tinten verbeeld, waarbij kleur niet gemist wordt. Een prachtig gebonden uitgave met achterin een Excelsior-cd onder productie van Tim Knol (!) van The Smalltown Mods en The Comedown Reunion, lo-fi muziek, die een welkome aanvulling is op het boek.


Auteur

Koos Schulte