Recensie | Tweede graphic novel van Aimée de Jongh: ‘Bloesems in de herfst’

JOURE

Onder de naam ‘Blloan’ geeft Ballon Media nv, België regelmatig stripalbums uit, die vallen onder de zogenaamde graphic novels. Anders gezegd boeken, die in zoverre afwijken van de klassieke stripalbums door een literaire inslag en die zich door een veelal ingewikkelde verhaallijn dan wel onderwerpskeuze richten tot de volwassen lezers.

Zo verscheen onlangs ‘Bloesems in de herfst’ van Aimée de Jongh, nadat in 2014 de graphic novel ‘De terugkeer van de wespendief’ bij De Bezige Bij was uitgebracht. Deze eersteling had veel indruk gemaakt op de lezers door het intrigerende gegeven: een boekhandelaar, die getuige is van een zelfmoord en zich zelf schuldig gaat voelen omdat hij niet ingegrepen zou hebben.

Nu is daar ‘Bloesems in de herfst’ waarin een liefdesgeschiedenis tussen twee zestig plussers het leitmotiv is. Een album dat Aimée (Rotterdam, 1988) maakte nadat de Franse stripgigant Dargaud haar daarom gevraagd had en waarbij ze een verhaallijn aangereikt kreeg door Zidrou, alias Benoît Drousie, die zijn scenario’s altijd een aparte en originele wending weet te geven.

Zidrou & Aimée de Jongh: ‘Bloesems in de herfst’. Blloan, Ballon Media bv, Antwerpen. ISBN 978 94 6210 622 2.

‘Bloesems in de herfst’ is allereerst bijzonder als je nagaat dat het tekenwerk digitaal tot stand gekomen is, waarna het vervolgens ingekleurd werd door de tekenares. Ergo: nadat De Jongh haar inkleurwerk na voltooiing nog eens goed doornam, was ze ontevreden over het eindresultaat. De kleuren stonden haar niet aan en ze besloot alle pagina’s opnieuw in te kleuren! Een stresswerkje omdat ze voor haar gevoel de tijdsdruk van de Franse uitgever Dargaud als een hete adem in haar nek voelde. Toch zou ze haar deadline halen. Een dag voordat het album naar de drukker zou, was het werk gefikst.

Twee verhaallijnen

De ene verhaallijn geeft het leven van Odysseus Varennes weer. Toen hij 45 was, werd hij al weduwnaar. Penelope zijn dochter overleed jong na een ongeluk op de kermis van Lille. Zijn zoon zou arts worden.

Wanneer Odysseus hoort dat het verhuisbedrijf hem op zijn negenenvijftigste moet ontslaan, stort zijn wereld in. Een leven zonder zijn collega’s breekt aan, een leven dat langs vaste paden zal verlopen: tv kijken, boodschappen doen en een enkele keer een vleselijk pleziertje.

De andere verhaallijn betreft de 62-jarige Mediterranea Solenza, die in het begin van het verhaal haar oude moeder ziet overlijden, waarna haar slechts het werk in haar kaaswinkel aan de Rue Kessel rest.

Een ontmoeting

Tijdens een consult in het ziekenhuis ontmoeten Odysseus en Mediterranea elkaar. Ze nodigt Odysseus uit eens haar kaaswinkel te bezoeken, waarna deze de stoute schoenen aantrekt en haar opzoekt. Bij Mediterranea thuis hoort Odysseus haar verleden. Hoe zij als jonge vrouw een succesvol model was geweest en zodoende besloten had vrijgezel te blijven. Odysseus en Mediterranea groeien meer en meer naar elkaar toe. Tot het wel haast onvermijdelijke gebeurt… Beiden gaan een toekomst tegemoet, die voor hun ontmoeting ondenkbaar zou zijn.

‘Bloesems in de herfst’ is een prettig boek om te lezen, niet in de laatste plaats door het prachtige tekenwerk en de warme inkleuring in pasteltinten, afgewisseld door integere schetsen in sepia. Het scenario is goed doordacht en hoewel de clou wat mij betreft wat al te verrassend is, kan ik alleen maar respect opbrengen voor beide makers, die een onderwerp aangekaart hebben dat zeker in de wereld van het beeldverhaal voorheen als not done zou hebben gegolden.

Tekst : Koos Schulte