Meimeringen | Hoe je een burgerinitiatief bijna om zeep brengt

De gemeente heeft haar mond vol van het burgerinitiatief. Mensen moeten van onder op de verantwoording nemen en zorgen voor allerlei leuke en belangrijke zaken met en voor elkaar. Is dat goed? Dat is perfect! Alleen is de manier waarop sommige burgerinitiatieven door diezelfde gemeente volledig onderuit worden gehaald is beklagenswaardig.

In ons dorp heeft een groepje dames en heren werkelijk alles uit de kan gehaald om een gezamenlijke tuin op te zetten. Biologisch, goed voor de sociale samenhang, om eenzaamheid te bestrijden, om nieuwkomers erbij te betrekken, om bijen een goed leven te geven en om een stuk braakliggend land een tweede kans te geven. Er worden kortom tientallen doelen mee gediend, waarvan de gemeente altijd zelf heeft aangegeven dat ze die belangrijk vindt. Maar als dan keer op keer diezelfde gemeente fout op fout stapelt, vergunningen worden gegund en vervolgens weer ingetrokken, er weer heel andere bepalingen worden gesteld en het de initiatiefnemers zelfs gedeeltelijk onmogelijk wordt gemaakt om de grond te frezen (na een dik jaar van alleen maar strijden en nog eens strijden) omdat een aannemer er zijn bouwspullen (zonder vergunning) op heeft gestald dan word je daar als initiatiefnemer waarschijnlijk niet alleen moedeloos van, je zou er gewoon het bijltje bij neergooien.

Als een kwartiermaker bij ditzelfde grandioze initiatief al aangeeft dat werkelijk alles in dit proces niet goed is gegaan, dan geeft dat toch wel te denken. Blijkbaar is het voor de diverse afdelingen binnen het gemeenteapparaat heel moeilijk om met elkaar te communiceren of om met de burger te communiceren. De goedwillende burger, let wel, niet eentje die voor eigen gewin aan de slag is. Dat de tuin die voor ons allen is bedoeld en waarvoor de meest moeilijke stukken zijn geschreven door leken die iets willen voor de gemeenschap en waar velen van hen inmiddels slapeloze nachten van hebben gekregen er dan uiteindelijk toch komt, is dan ook louter en alleen aan hun inzet te danken.

Meisje (www.meisjelemmer.blogspot.com)