Meimeringen | Geslaagd

Na de tijd van de zenuwen, het blokken, de spanning van het wel of niet slagen is daar dan eindelijk de uitslag: geslaagd… Hoewel ik zelf eigenlijk nooit zo in de rats heb gezeten over de uitkomst daarvan, blijven het toch altijd spannende dagen kan ik me nog herinneren. En voor mensen die echt niet weten of ze het gehaald hebben, duren dergelijke dagen altijd een eeuw.

Maar dan: als bekend is dat het welbekende papiertje binnen is, wat is dat dan een feest. Tassen aan de mast hangen, elkaar opbellen om te vragen of de ander ook geslaagd is, drankjes drinken, feestjes vieren. Het echte leven komt er ongetwijfeld aan, maar nu nog even niet. Er staat een studie te wachten na een zomer met misschien vakantiewerk of gewoon ergens lekker naar toe met vrienden of familie. Want na het slagen wacht er vaak een ander leven. Maar in de periode net na het slagen hoef je je daar als feestvarken even niet druk om te maken.

En wij van de krant(en) vinden dan ook dat zo’n heuglijk feit in diezelfde krant hoort. Want natuurlijk mag iedereen horen (lezen) dat je zo goed bent, dat je een felbegeerd papiertje hebt bemachtigd. De privacy waakhond denkt daar echter anders over. Terwijl overal onze gegevens al lang een miljoen keer gekopieerd zijn, is een simpele vermelding van iemand die de fundering voor de rest van zijn leven heeft gelegd niet zomaar meer mogelijk. De school moet tegenwoordig van alle leerlingen toestemming vragen of ze hun naam gepubliceerd willen zien. En blijkbaar is dat voor scholen heel moeilijk, want wij hebben er geloof ik slechts eentje gevonden die dat voor elkaar heeft zien te krijgen. En dat is toch eeuwig zonde. Daarom draaien wij de zaken dan maar even op: wie wel trots is op zijn prestatie en vindt dat de hele wereld mag weten dat hij of zij is geslaagd, stuurt ons gewoon zelf zijn of haar naam toe. Dan zorgen wij voor een prachtig plekje. Want beste geslaagden: dat hebben jullie verdiend…

Meisje (www.meisjelemmer.blogspot.com)