Meimeringen | Niet jezelf zijn

Imperfect. Zijn we het niet allemaal? Met onze putten en gaten, met onze pukkels en spataderen. Moeder natuur heeft ons dingen toebedeeld en zorgt er later weer voor dat die perfecte zaken op den duur veel minder perfect zijn.

Dat is het leven, dat is de normale gang van zaken. En natuurlijk smeren we creme om die huid minder droog te maken. We wassen onze haren om het niet vet te laten zijn of het te laten stinken. We zorgen voor een goede verzorging zodat we er op z’n minst representatief uitzien. Maar er zijn ook grenzen. Dat dacht ik toen we bij een fotoshoot waren. Niet van mij, want ik denk niet dat ze mij nog voor een fotoshoot willen. Maar wel voor lief die naar mijn bescheiden mening alle trekken van een model heeft. Ondanks dat werd hij overal van verf voorzien. Zijn huid die op bepaalde plekken wat lichter is, werd donkerder gemaakt. Zijn armen die waarschijnlijk te droog waren, werden ingesmeerd met vet. Overal werd bij geplamuurd en bijgeverfd. Om zo het perfecte plaatje te creëren. Want perfect moet het zijn, ook al is het leven niet perfect. Ook al is het misschien de kunst om te leren dat perfectie niet bestaat. Hij kreeg vervolgens een broek en een jasje aan die met een knijper bijeen werden gehouden. Op het eerste gezicht gaf dat toch de perfecte look, maar wie het wist, wist ook dat het er zonder die enorme knijper echt belachelijk uitzag. Zo is het leven dan misschien toch wel een beetje: die knijper hier en daar is nodig om de boel wat recht te trekken, maar zonder die knijper is het wat het werkelijk is. Gewoon; met imperfecties die we allemaal hebben.

Meisje (www.meisjelemmer.blogspot.com)