Recensie | Graphic novel over couturier Christian Dior

Joure

Op 12 februari 1947 is het maar wat druk aan de avenue Montaigne te Parijs. Een zekere Christian Dior zal zijn eerste défilé, modeshow, presenteren.  

Zijn New Look, zoals ‘Harper’s Bazaar’ zijn stijl omschreef,  zal het modebeeld in één keer drastisch veranderen.

Annie Goetzinger: ‘Meisje in Dior’. Uitgeverij Blloan. ISBN 978 94 6210 614 7.

Annie Goetzinger is de tekenares-scenariste van ‘Meisje in Dior’. In 1979 bracht stripuitgever Hans Matla haar debuut hier uit: ‘Legende en waarheid over Goudkopje’, nadat het boek op het stripfestival van Angoulême onderscheiden was.  Ook andere stripboeken van haar zouden hier vervolgens  in vertaling verschijnen o.a. bij Panda en Arboris.  In veel van haar boeken, waarin ze de lay out aanpaste aan de tijd waarin ze haar personages zou laten figureren, zoals de Art Nouveau, verbeeldde ze een leven, waaronder dat van Georges Sand. 

De Parijse  kunstenares en striptekenares Annie Goetzinger  (1951) overleed eind 2017 aan een slopende ziekte.

‘Meisje in Dior’ zou eigenlijk als dubbelbiografie door kunnen gaan. In het boek geeft Goetzinger de succesjaren van Christian Dior weer, de periode 1947-1957,  maar eveneens de rijzende ster van Clara Nohant tezelfdertijd. 

Dat Christian Dior (Normandië 1905-Montecatini 1957)zich eerst zou bekwamen in Politieke Wetenschappen, zich vervolgens in de architectuur zou verdiepen, om eind jaren dertig voor een couturehuis werkzaam te worden, komt niet ter sprake. Het verhaal begint tijdens de hectiek van Diors eerste modeshow in 1947. Uiterst smalle tailles met uitlopende rokken lijken de mode zoals die in de oorlogsjaren gangbaar was, in één klap weg te vagen. In 22 collecties die Dior in de tien jaar van zijn modehuis ontwierp, zou hij de vrouw op een hoger voetstuk plaatsen, vrouwelijker, duurder… 

Clara Nohant, de echte hoofdrolspeelster van ‘Meisje…’,  is aanvankelijk een provinciaals meisje dat dol is op mode en als zodanig modejournaliste wordt voor een regionale krant. Ze valt op bij Christian Dior in haar positieve maar soms o, zo kritische beschouwingen. Wanneer een mannequin plotseling uitvalt vanwege een zwangerschap wordt Clara gevraagd haar plaats in te nemen. Alsof ze Assepoester is, groeit  ze binnen de kortste keren uit tot één van de stermannequins bij het Parijse modehuis. 

Als ze halverwege de jaren vijftig trouwt met een Britse diplomaat is het Dior, die voor haar een prachtige trouwjurk ontwerpt. Nog geen twee jaar later in de nacht van 26 juli 1956 tijdens een dichte mist vergaat de ‘Andrea Doria’ het schip waarop Albert Spencer en zijn Clara de overtocht van Genua naar New York maken. Van de 1134 passagiers overleven er 52 de ramp niet waaronder Clara’s echtgenoot Albert.

Nog eenmaal hebben Clara en haar voormalige werkgever Christian Dior contact met elkaar. Het zou de laatste keer zijn. Op 24 oktober 1957 overlijdt Dior in het Italiaanse Montecatini, waar hij aan het kuren was. Hoe het Clara verder is vergaan, valt in dit boek niet te achterhalen.

Het meer dan honderd pagina’s lange verhaal is uiterst precies getekend en in warm pastel ingekleurd. Vooral zij die geïnteresseerd zijn in een interessant stuk modehistorie zullen van het boek genieten.

Na een korte biografie van Dior, heeft Goetzinger tegen het eind nog een dossier toegevoegd waarin ze de mooiste ontwerpen van Dior weergeeft. De geïnteresseerde beschouwer zal in sommige modellen zeker topmannequin Clara Nohant herkennen… 

De uitvoering van het boek in zacht pastel, de linnen rug en de schutbladen , die het voorkomen hebben van een Dior-stof, zijn het bewijs dat er aan de totstandkoming van het boek de uiterste aandacht is besteed! 

Koos Schulte


Auteur

Redactie