‘Even geen zorgen’

WIJCKEL

‘Het is hier heel leuk. Superleuk zelfs! Lekker in de wildernis.En lekker op blote voeten lopen.’

De kinderen van het Zomerkamp voor jonge mantelzorgers dat zijn tenten heeft opgeslagen op het korfbalveld in Wijckel staan op het veld te tennissen, te volleyballen of hangen wat rond. In de kantine zitten een paar een soort monopoly te spelen, maar dan in de paardenvariant. Op het vuur een enorme pot met macaroni, buiten staan de sportcoaches van de Fryske Marren op een skottlebrai vlees en groente te bakken die door de macaroni moet.

Het is de eerste dag van het kamp en de kinderen hebben het leuk gehad. Wel kregen ze een volledig nat pak toen ze naar Sloten fietsen. Maar ze lachen er om. ‘We hadden een wastlijst mee met spullen. Daar stonden ook droge kleren op.’ Het wachten is nu op de macaroni en dan op het zwemmen. Dat mag op de camping ‘t Hop. En ze willen liever nu dan over vijf minuten.

De jongeren in de leeftijd van 8 tot 17 mochten allemaal een vriendje of vriendinnetje meenemen. De meesten hebben dat gedaan. ‘Is het toch wat minder eng,’ aldus Francien Bekius mantelzorgondersteuner van gemeente De Fryske Marren.

Over wat de kinderen hier brengt, willen ze wel iets vertellen. De een heeft een zieke moeder of vader, bij de ander is er iets met broertjes of zusjes. Ze kennen de moeilijke namen van de ziekten uit hun hoofd, noemen op wat het voor hen anders maakt. Niet op vakantie kunnen, moeten accepteren dat het bij hen anders is, moeten accepteren dat hun familielid anders reageert dan anderen in hun omgeving. Thuis moeten ze eten klaarmaken, schoonmaken, rekening houden met een ouder of broer of zus die soms heel boos is of heel veel aandacht vraagt. Soraya uit Balk vindt het vooral moeilijk dat de situatie bij haar thuis niet hetzelfde is als bij anderen. ‘Dat moet ik leren accepteren. Bovendien vind ik het vermoeiend.’ Op het Zomerkamp ontmoet ze gelijkgestemden. Hun verhaal is niet hetzelfde, maar er is wel veel meer begrip. Haar moeder kijkt voor haar steeds naar activiteiten voor jonge mantelzorgers en zag dat ze het Zomerkamp organiseerden. En daar wilde ze wel bij zijn. ‘Dat is lekker dan heb je even geen zorgen.’ Ze komt vooral voor de gezelligheid. ‘Even veel lachen, leuk met nieuwe vrienden. Leuke activiteiten ook. Kanoën, vanavond het kampvuur met liedjes zingen, volleyballen. En dat je gewoon even kunt doen wat je wilt.’

‘Je moet er altijd rekening mee houden,’ zegt Anna uit Lemmer over haar mantelzorgschap. En toen ze van het initiatief hoorde wilde ze wel mee. Wel heeft ze een vriendin mee. ‘En het is heel gezellig. Na het opzetten van de tent kregen ze een rondleiding op de camping. Toen gingen ze sporten in Sloten en werden ze kletsnat op de fiets.’

Inge uit afwisselend Broek (waar haar moeder woont) en Terherne waar haar vader woont is alleen gekomen. Als ze alleen aan een tafel gaat zitten, roepen anders meisjes haar. ‘Kom hier zitten met het eten.’ Ze schuift aan, kwebbelt lekker met iedereen en zegt dan nog een keer dat ze het supergezellig vindt.


Auteur

Redacteur