Recensie | ‘Jou my wjukken’

SINT NICOLAASGA - Jou my wjukken: ontwikkeling in zang, lied en leven.

Op vrijdag 1 februari was het spannend voor het Tonielselskip Sint Nyk: ze voerde de premiere van het toneelstuk ‘Jou my jukken’ op. Met een daverend applaus en hier en daar een snik, werd het emotionele stuk goed ontvangen door het publiek.


Het verhaal is er. Daar is geen twijfel over mogelijk. ‘Jou my wjukken’, oftewel ‘geef mij vleugels’ is een muzikaal drama gebaseerd op het leven van de Zweedse topdirigent Daniël Daréus, die terugkeert naar zijn geboortedorp om daar rust te vinden ten gevolge van gezondheidsproblemen.

 

De terugkeer van Daréus zorgt voor opwinding in het dorp. Dorpelingen kennen de dirigent als vermaarde artiest en kijken bij hem op. Daréus besluit het plaatselijke koor te dirigeren. Een koor dat ‘wel aardig klinkt’. En dat is aardig uitgedrukt. Daréus' invloed op de koorleden gaat veel verder dan alleen zangtechniek. De dirigent laat een onuitwisbare indruk achter op de koorleden en hun levens. En andersom.  Waar het ene koorlid voor zichzelf op leert komen, leert de ander weer lief te hebben. Ontwikkeling staat centraal in dit verhaal. Ontwikkeling in zang, lied en leven. 

 

De kunst blijft uiteraard om zo’n verhaal over te brengen op het publiek. Immers, meerdere en doorlopende levensverhalen moeten worden uitgespeeld en moeiteloos worden opgeslokt door de toeschouwers. Het Tonielselskip Sint Nyk slaagde daarin. Verhalen, personages en gebeurtenissen werden tastbaar in het spel door het gebruik van goed uitgekozen muziek, een fraai en dynamisch decor, maar uiteraard ook door het spel van de Sint Nykster spelers. 

 

Opmerkelijk en ijzersterk was het optreden van de voormalige, conservatieve koorleidster die met iedere adem en gezichtsuitdrukking in haar rol bleef. Maar ook de -ironisch genoeg- schijnheilige en jaloerse dominee is een traktatie voor iedere toneelliefhebber. Deze rollen vertolkten op een knappe manier een menselijke machteloosheid. Iets dat een ieder uit het publiek zal herkennen. Het uitstekende spel van koorlid Gabriella zorgde voor kippenvel. Zij kampt in het verhaal met haar gewelddadige man en wordt door hem regelmatig en hardhandig uit de koorrepetities gesleurd. Het publiek keek het spel zichtbaar met invoelbare angst en spanning aan. Het spel van Gabrielle zorgde voor een extra dimensie toen ze de microfoon oppakte en het bekende 'Gabriella’s song' zong. De live versie, in combinatie met wellicht echte zenuwen, zorgde voor een bijzonder, fragiel en eerlijk optreden. Iets dat ontegenzeggelijk indruk heeft gemaakt op het publiek. 

 

Met hier en daar een vleug humor in het stuk, wordt het verhaal tevens luchtig en behapbaar voor toeschouwers. De koortaferelen, de verschillende typetjes en de lachwekkende oefeningen die Daréus voor zijn koor in petto heeft, zorgen ervoor dat het drama draagbaar blijft. Zowel voor het publiek als voor de koorleden. Huilen én lachen met elkaar, dat is de kracht van een groep mensen, het leven en in dit geval: een koor. Alle herkenbare emoties, bijzondere verhalen en ontwikkelingen op de planken, uitgevoerd in sterk, dramatisch en toch ook humoristisch spel, zorgen ervoor dat het absoluut de moeite waard is om de uitvoering van 'Jou my wjukken' te bekijken. 


Jozephien Sieperda