Bedankje voor redden van leven

JOURE - Op 3 januari 2018 zakte Meine Minnesma (73) in elkaar op het houten bankje in de winkel van Van Delden. De sigarenboer sloeg alarm. Dochter Nynke (27) kwam op het geschreeuw af en begon gelijk met reanimeren.

Geen grapje

,,Zo zakte hij weg.’’ Jelle van Delden staat in de winkel en gaat op de bank zitten. Hij laat zich naar beneden glijden, met zijn hoofd naar achteren en armen slap naast zich. ,,Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte’’, zegt zijn zoon Bauke. ,,Maar hij begon te snurken, gekke geluiden te maken. Het was serieus.’’ Dochter Nynke hoorde geschreeuw in de winkel. Met een bloedgang kwam ze uit de bovenwoning naar de winkel om met de reanimatie te beginnen.

Snel handelen

Nynke is bhv’er bij de Poiesz in Joure. Een paar weken daarvoor had ze net een opfriscursus gehad. Ze wist daarom gelijk wat ze moest doen. Terwijl Jelle met de telefoon aan het oor op de ambulance wachtte, telde Nynke hoe vaak ze pompte. Ze kreeg snel hulp: vier burgerhulpverleners hadden de sms ontvangen, maar Nynke kon het alleen af. De ambulance was snel ter plaatse.

Geen God

Later in het ziekenhuis stond zijn hart voor de tweede keer stil. ,,Mijn laatste sprankje hoop dat ik in de lieve God had, is toen vervlogen’’, grapt hij. ,,Er is niets aan de andere kant. Ik heb niets gezien.’’ Jelle: ,,En toen kregen wij het telefoontje dat hij nog leefde. Dan gaat er wat door je heen hoor.’’ Hij slikt even. ,,Ja jongen, we zijn er nog.’’

Moe

De mannen kennen elkaar al ruim vijftig jaar. Samen stonden ze op de schaats voor de Elfstedentocht in het buitenland en beleefden ze nog veel meer avonturen. Jelle van Delden heeft in de bijna vijftig jaar dat hij ondernemer is, nog nooit zoiets meegemaakt. Ook Minnesma zelf heeft in zijn veertig jaar als horeca uitbater nooit een hartinfarct in zijn zaak gezien. Achteraf waren er wel de voortekenen. Een paar dagen eerder was hij ook in de zaak. ‘Ik ben zo moe’ had hij gezegd tegen Sjoerdje van Delden, de vrouw van Jelle. ,,Ik vond dat ook niet zo raar’’, zegt ze. ,,Het was stormachtig weer. Er was geen kop op straat en hij fietst hier naartoe. Pas later ga je daar over nadenken.’’

‘s Nachts tellen

Nynke stond vandaag nog even stil bij het voorval. Toch heeft de gebeurtenis geen heftige indruk bij haar achtergelaten. Minnesma lag rond koffietijd in de winkel, net na de lunch was Nynke weer aan het werk bij de Poiesz. ,,Ik heb er geen last van gehad. Wel lag ik ’s nachts nog even te tellen.’’

Leven gered

Precies een jaar later staat Meine Minnesma bij Van Delden in de woonkamer van de familie. Hij heeft een grote bos bloemen en een cadeaukaart in zijn handen. ,,Ik weet het’’, begint Minnesma. ,,Je hoefde niets. Toch krijg je dit. Bedankt dat jij mijn leven hebt gered.’’

Tekst: Brenda van Olphen