Jubilerende Ut Eigen Gea is op zoek naar jong bloed

REGIO Deze week valt hij weer bij inwoners uit de gemeente op de mat: Ut Eigen Gea. Het ‘rode boekje’, zoals het in de volksmond wordt genoemd, is deze keer een speciaal exemplaar. Het jongste nummer is de 50ste Ut Eigen Gea. Ondanks dit heugelijke moment verschijnen problemen aan de horizon. Het aantal abonnees daalt door sterfte en verhuizingen en de bestuursleden bereiken respectabele leeftijden terwijl geen opvolging in beeld is.

Redactiesecretaris Jan Lammertsen (76) en eindredacteur Freark Marten Ringnalda (87) wilden graag iets speciaals doen rond het jubileumnummer. Het eerste nummer werd in 2004 aangeboden aan burgemeester Bert Kuiper en daarom was het niet meer dan logisch om het vijftigste nummer ook aan de burgervader aan te bieden. Trots overhandigd Ringnalda, met op de achtergrond een foto van de Torenvaart, het eerste exemplaar van de jubileumeditie aan burgemeester Fred Veenstra.

Vijftig nummers. Een bijzondere mijlpaal voor Lammertsen en Ringnalda, die al vanaf de start van het blad in het bestuur zitten. Zo’n 2000 pagina’s aan geschiedenis verscheen in de loop van zeventien jaar in Ut Eigen Gea. De naspeuringen in het blad leidden ook tot de oprichting van een plaquette op de gevel van het geboortehuis van Heye Schaper aan ’T Syl in Joure en een monument bij het voormalige Ambonezenkamp ‘De Witte Peal’ in Rohel. Ook publiceerde de groep een aantal historische boeken.

Op de vraag welk artikel ze het meest is bijgebleven, blijft het even stil. Na even aarzelen vertelt Ringnalda: ,,It ferhaal fan boer Westerterp út Terkaple fûn ik wol hiel bysûnder.” Het verhaal gaat over een boerengezin dat veel ellende voor de kiezen kreeg. Hun boerderij brandde af, de veestapel kreeg miltvuur en een andere boerderij werd geveild. ,,Dêr kamen wy by tafal efter, doe in pakesizzer fan dy famylje reagearde”, zegt Ringnalda.

Het tekent een van de krachten van Ut Eigen Gea. Het historische tijdschrift wordt niet alleen voor, maar ook door de lezers gemaakt. Lammertsen is een artikel bijgebleven waarin die wisselwerking ook duidelijk zichtbaar is. ,,Wij hadden een klein artikel geschreven over Dr. Textor uit Sintjohannesga, waarvan we niet zo veel wisten”, vertelt hij. ,,Zijn zoon had een groot aantal aanvullingen daarop en toen vroegen wij of hij anders niet zelf een artikel over hem wilde schrijven. Textor jr. schreef daarna een bijzonder en uitgebreid artikel over zijn vader”, zegt Lammertsen.

Maar niet alles is rozengeur en maneschijn bij Ut Eigen Gea. Ondanks de mooie mijlpaal zijn ook lichte zorgen voor de toekomst, zegt Lammertsen. ,,Een aantal jaar geleden hadden we meer dan 900 leden en dachten we dat we snel de 1000 zouden halen. Maar op dit moment zitten we onder de 800 abonnees.” Een groot aantal leden is de afgelopen jaren verhuisd of overleden en om te blijven bestaan, zijn wel leden nodig. ,,Wy sykje nei nije leden”, vertelt Ringnalda. ,,Foar 10 euro yn it jier krije jo trije eksemplaren fan Ut Eigen Gea. Hoefolle is dat no?”

Ook het bestuur vergrijst. ,,Wy binne op syk nei jong bloed om de ferhalen op te skriuwen”, vervolgt Ringnalda. Aan onderwerpen hebben ze geen gebrek, maar de verhalen zelf neerpennen is voor velen moeilijker, zegt hij. ,,Guon sitte op in bult ynformaasje, mar hja krije it net op papier”, zegt de eindredacteur. De tachtiger gaat daarom vaak bij mensen langs om de verhalen op te schrijven. ,,Mar ik haw ek net it ivige libben”, zegt hij tot besluit.