Meimeringen | Leugen

Ik heb altijd geleerd dat als je de waarheid niet spreekt, je liegt. Bij sommige mensen heet dat een leugentje om bestwil. Anderen zeggen dat ze iets verzwegen hebben. Inmiddels is wel duidelijk dat er binnen gemeente De Fryske Marren flink wat jaren iets verzwegen is.

Om precies te zijn een contract waarop met grote letters stond ‘Overeenkomst strandonderhoud’ terwijl er op had moeten staan ‘Extra financiering bouw strandpaviljoen en zwembad, zonder dat daarvoor verantwoording voor afgelegd hoeft te worden’. Het is door de jaren heen een duur leugentje geworden van meer dan 100.000 euro. Geld van alle burgers samen, want ja een gemeente dat zijn wij allemaal.

Erger is nog dat de gemeenteraad in opeenvolgende samenstellingen jarenlang is voorgelogen. Door de eerste wethouder die deze afspraak heeft gemaakt en dacht er mee weg te komen. Door de tweede wethouder die opeens een heel slecht geheugen had en geen idee had waarom er iets niet ondertekend is.

En nu een derde wethouder die alleen maar aangaf dat er ‘een overeenkomst’ lag en dat het geld niet terug betaald zou worden door de ondernemer. Punt. Partijen die bij voortduring vragen stelden over het punt, werden op een niet zo zachtzinnig manier afgeserveerd. Totdat dus de Rekenkamer er een onderzoek naar liet doen en bleek dat er flink stront aan de knikker was.

Blijkbaar bestond er in dit geval een constructie waarbij jaar na jaar dezelfde leugen in stand werd gehouden. Als gemeenteraad moet je je dan flink bescheten voelen, stel ik me zo voor. Je hebt het idee dat er iets niet klopt, je vraagt dat keer op keer en er wordt je eigenlijk gezegd dat je je kop moet houden.

Nu de waarheid dan eindelijk boven water is, zie ik nergens een openbaar excuus. Niet aan de raadsleden, niet aan ons als burgers. Slechts de vaststelling dat college van burgemeester en wethouders summiertjes stelt dat het anders had gemoeten. Dat lijkt me een understatement van het jaar. Neem de verantwoording voor wat je hebt gedaan, zou ik zeggen. Doe dat breedvoerig, doe dat aan iedereen en behandel raadsleden en burgers niet als gekken.

In een ver verleden was ik student communicatie. Daarmee kon ik zowel journalist als voorlichter worden. Tegenwoordig bijten die twee elkaar vaak, maar één les is me als voorlichtingsstudent heel erg bijgebleven: Geef direct toe als je iets fout hebt gedaan. Wacht daarmee niet op onderzoeken. Maak excuses, vertel wat er werkelijk aan de hand is. Die gouden regel kennen ze dus blijkbaar niet bij De Fryske Marren.

Meisje (www.meisjelemmer.blogspot.com)