Raymond kan niet wachten tot zijn mierenvolk 1000 leden heeft

LEMMER In de huiskamer van het gezin Nijenhuis in Lemmer staat een bak met een kleed eroverheen.

De kooi doet vermoeden dat er een hamster of een ander knaagdier in zit. Niets is minder waar. Raymond Nijenhuis kweekt in de bak namelijk een mierenvolk. Afgekeken van zijn grote voorbeeld AntsCanada, die op YouTube enorm veel volgers heeft.

Hij kwam eigenlijk een soort van toevallig op de filmpjes uit en was daarna helemaal verkocht. Hij wist, dit wil ik ook. Dus werd een mierenhotel aangeschaft en ging de jonge onderzoeker op zoek naar een koningin die de basis legt voor een volk. Raymond vertelt er gepassioneerd over en doet dingen uit de doeken die de meeste mensen niet weten. Want voor de meeste mensen zijn mieren diertjes die vooral veel ongemak veroorzaken in huis. Ze klimmen overal op en in en dan met name voedsel. Ook Raymonds moeder Johanna was in eerste instantie niet enthousiast over het plan. ,,Ik zag het hele huis al overlopen worden met de mieren. Daar had ik geen zin in.”

Raymond verzekerde haar echter dat een volk heel goed in een soort eigen huis kan leven zonder dat ze een mensenhuis overnemen. Dus werd er van alles aangeschaft om een goede leefomgeving voor de dieren te maken.

Koningin

,,Een mierenvolk begint met een koningin. Die moet je vangen en dat doe je buiten”, vertelt hij vol vuur. Dat gebeurt nadat ze zijn gaan vliegen, want als ze vliegen wordt de koningin bevrucht. Door heel veel mannetjes. Zij leggen daarna het loodje en de koningin legt daar de rest van haar leven zo’n 10 tot 15 jaar nageslacht van. Zo’n 4 uur na het vliegen, kan de zoektocht beginnen. De mieren hebben dan hun vleugels verloren en het grootste exemplaar is de koningin. Het lukte Raymond de moeder der moeders te vangen en vervolgens ging ze, zoals AntsCanada dat voorschrijft, in een reageerbuisje. Met watten aan beide kanten en wat water, zodat er een comfortabele ruimte ontstond. Te veel water zou er voor zorgen dat ze zou verdrinken, met te weinig zou ze geen nageslacht produceren of het loodje leggen. De eerste keer ging dat mis, omdat Raymond suiker aan het water had toegevoegd en daar waarschijnlijk een soort schimmel door was ontstaan. De tweede keer ging het goed en bleef de dame wel gewoon in leven. Vervolgens was het steeds opnieuw kijken of er nu al eens kleintjes uit kwamen. ,,Die eerste weken was het vrij spannend. Een koningin legt eerst een eitje, daaruit ontstaat een larve, dan is er een cocon, dan komt daar een witte mier uit en dan pas een zwarte mier.” ‘

Overleven

Toen de eerste eitjes er waren, was het de vraag of het nageslacht het zou overleven. Raymond voerde wel pissebedden, maar zag het voedsel niet verdwijnen. En hij wist dat dit toch nodig was om de jeugd groter te krijgen. En toen was daar dat eureka-moment en zag hij dat er toch een heel pissebed naar binnen werd getrokken. Pissebedden en andere insecten zijn het voedsel voor de dieren, maar Raymond voerde op dat moment wel alleen maar dode exemplaren die hij buiten ving. Verder geeft hij in de ‘kraamkamer’ waar de jongen naar verhuizen suikerwater. Normaal gesproken voeden mieren zich in de natuur met het vocht dat luizen afscheiden, maar dat kan natuurlijk in zo’n bak alleen maar nagebootst.

1000 leden

Raymond ving zijn koningin een jaar geleden en heeft nu een klein mierenvolkje. Het kan hem niet hard genoeg gaan en hij wil het liefst dat dit volk is uitgegroeid tot 1000 leden. ,,Ik kan echt niet wachten tot ik zo´n groot volk heb.” Een koningin kan in haar leven onder de meeste ideale omstandigheden trouwens voor wel 40.000 nakomelingen zorgen, zo weet hij. Of het zover komt weet hij niet. Wel dat er een grotere behuizing moet komen, naarmate het volk zich uitbreidt. Tot die tijd vindt hij het observeren van wat de mieren allemaal doen het leukst. Zo kan hij ook niet wachten om ze levend voedsel te geven, zodat hij heel goed hun jachtinstinct kan bekijken. ,,Maar het is nu ook al heel leuk om te kijken hoe ze hun leven inrichten. Zo zijn ze heel erg schoon. Ze hebben een hoek voor hun afval en een hoek waar ze hun doden begraven bijvoorbeeld.”

Wie het leven van Raymonds mierenvolk ook wil volgen, kan terecht op zijn Instagram-account onder de naam the_black_warrior_ants.

(tekst Meintje Haringsma)