Recensie | Muziek uit de jaren ‘70 en ‘80 terug op LP

JOURE - Een jongetje loopt met een weemoedige blik door een arcadisch landschap waarbij een regenboog alle aandacht opeist. Het is de cover van de derde lp van de Noord-Ierse popgroep ‘Fruupp’, die in 1974 uitkwam. Binnenin zien we hetzelfde landschap, maar nu als foto…

De hoes sluit op dat ogenblik feilloos aan bij de trend om een platenhoes als het ware te verheffen tot kunst. Zeker de klaphoezen leenden zich daar destijds toe. Wie herinnert zich niet de vermaarde hoezen van ‘King Crimson’, ‘Pink Floyd’, ‘Traffic’, ‘Jethro Tull’, ‘Yes’, en ‘Genesis’. Soberder en zakelijker oogt de hoes van de Amsterdamse new wavegroep ‘The Tapes’. Hun lp uit 1980 werd opnieuw gemixt, geperst op 180 grams transparant vinyl in een oplage van 500 exemplaren, en voorzien van een cd met extra live-tracks.

Contract met Pye Records

Fruupp: ‘The Prince of Heaven’s Eyes’. Music on Vinyl. MOVLP 2312.

In 1971 werd ‘Fruupp’ in Belfast opgericht door gitarist Vincent McCusker, die enige musici aantrok, die deels een klassieke opleiding hadden genoten. Een demo mondde uit in een contract met Pye Records, waarna ze gepromoot werden op hun progressieve label Dawn Records. Vier lp’s en drie singles volgden alsmede honderden optredens in Europa. In de voorprogramma’s van bands als ‘Queen’ en ‘Genesis’ waren ze graag geziene gasten.

Heerlijke uithalen

‘The Prince of Heavens Eyes’ is een album dat meer verdient dan het marginale bestaan wat het tot nu toe heeft gekend. Het in de Londense Morgan Studio’s opgenomen album is transparant van toon met zo nu en dan heerlijke uithalen zowel vocaal als instrumentaal. Vooral kant 2 met het lange ‘Knowing You’ en ‘The Perfect Wish’ weet de aandacht vast te houden. De opbouw van de songs en het virtuoze gitaarspel van Vincent McCusker doet denken aan Queen. De iets schrillere stem van McCusker “verraadt” echter dat de luisteraar niet te maken heeft met Freddie Mercury. Hoewel ‘The Bohemian Rhapsody’ pas in 1975 op een lp van Queen geplaatst zou worden, doet het gitaarspel in ‘Knowing Yoy’ daar al aan denken. Het pianospel van Stephen Houston verraadt zijn klassieke achtergrond, zoals ook bands als ‘King Crimson’ en ‘Renaissance’ regelmatig klassieke loopjes in hun songs zouden verweven. De toevoeging van de fluit zorgt er hier en daar voor dat de Ierse folk onmiskenbaar aanwezig is.

Mastertapes verloren bij brand

Evenals een aantal jaren eerder de band ‘Them’ met voorman Van Morrison Belfast zou verlaten om uit te wijken naar Londen deed ook ‘Fruupp’ dat. Ze hadden daar een eigen appartement, dat in december 1975 totaal zou uitbranden, waarbij tal van mastertapes verloren gingen. Na het vertrek van Stephen Houston, die om geloofsredenen de band verliet en die met McCusker verantwoordelijk was voor het merendeel van de songs, werd John Mason zijn opvolger. Er werd nog één album opgenomen onder Ian McDonald, één van de oprichters van ‘King Crimson’. Deze vierde lp verkocht matig hetgeen misschien te danken was aan de opkomende punk en new wave, zodat de band in 1976 ter ziele ging. ‘The Prince of Heaven’s Eyes’ is het beste album van de Ieren, dat liefhebbers van ‘King Crimson’, diens opvolgers ‘Emmerson, Lake & Palmer’, en ‘Yes’ zeker zal aanspreken.

The Tapes: ’Party’ (lp + cd). Concerto Records. CR 0053.

Rond 1977 leerden zanger/gitarist Rolf Hermsen en gitarist Michiel Brandes elkaar kennen op de Rietveld Academie. Bassist Igor Roovers en drummer Dick van de Vaart zouden het kwartet voltooien waarna ‘The Tapes’ ontstonden. De opkomende new wave met bands als ‘Talking Heads’, ‘XTC’ en ‘Wire’ sprak hen zo aan dat de muziekkeuze vast stond. Het resultaat zou worden vastgelegd in drie albums waarvan ‘Party’ de tweede is. Het progressieve Vertigo-label gaf albums van de Amsterdammers uit in het buitenland.

Remix Party

Hoewel ‘The Tapes’ het materiaal van ‘Party’ hoog inschatten, viel het eindresultaat hen destijds enigszins tegen. Toen drie van de vier oorspronkelijke leden elkaar ontmoetten tijdens het ULTRA2012 festival in De Melkweg was daar eveneens Frans Hagenaars, die ze al kenden van vroeger, maar die nu één van de voormannen van het Excelsior-label én een gerenommeerd producer geworden was. Hij bood aan ‘Party’ te remixen in zijn Sound Enterprise Studio.

Het resultaat is een op en top eigentijds album geworden, dat ook in de vinylversie het beluisteren meer dan waard is. De puntige korte songs zullen ook qua tekst de luisteraars aanspreken en zeker zij, die rond 1980 aanhanger waren van de new wave!

Koos Schulte