Het snot voor de ogen

Hoewel wij geen kantoor meer hebben, waar we dagelijkse zitten (Wat mis ik dat. Gewoon een kopje koffie met elkaar drinken, even het weekend doornemen, even door de deur om iets te bespreken) hebben we met de collega’s van de kranten wel een goed contact. Met de media adviseurs die zorgen voor de nodige adviezen richting de klant hebben we het gewoon goed. Even bellen, soms even afspreken voor een bakkie, overleggen met elkaar. Toen collega Ronald Schuman dan ook liet weten mee te fietsen met de Hollandse 100 vond ik dat geweldig. 10 kilometer schaatsen, 90 kilometer fietsen. En dat alles om lymfeklierkanker te bestrijden. Wat mij betreft is elke actie om geld voor onderzoek bij een te brengen geweldig, dus ik ben altijd ontroerd door zulke initiatieven. Dat was ik nu ook.

Toen we hem aan zagen komen op zijn fiets nadat hij toch wel windkracht 6 wel het hoofd had geboden, kreeg ik er een brok van in mijn keel. En ik was trots. Apetrots. Wel was het ons opgevallen hoeveel paparazzi er rondliep daar bij het IJsstadion in Heerenveen. Tv, de roddelbladen, het kon niet op. Dat een prins die zelf aan de ziekte had geleden zich hard maakt voor onderzoek naar de ziekte vind ik niet vreemd: hij heeft ten slotte aan den lijve ondervonden hoe het is. De ziekte, de onzekerheid en ook de behandelingen. En dat een prinses van 79 nog gewoon op de schaatsen staat om haar bijdrage te leveren; helemaal top. Maar dat dan vervolgens elke Bekende Nederlander uit de kast wordt getrokken en duizend keer wordt gefotografeerd vond ik wat minder chique. Niet omdat zij niet een prestatie hebben geleverd. Want dat hebben ze. Maar ik vond het zo jammer dat al die ‘gewone’ mensen daarbij dan zo in het niet vielen. Gelukkig was er onze eigen Tim Douwsma die ze bij de finish één voor één binnenhaalde en zei dat ze helden waren. Dat was mooi. Maar de helden, de werkelijke helden waren ook al die ‘gewone’ mensen samen die zich het snot voor de ogen fietsen, zelf 100 euro moesten inleggen en ook nog sponsors moesten zien te vinden. En dat vond ik wat weinig uit de verf komen. Daarom hierbij een eerbetoon aan mijn collega Ronald en al die andere mensen die zich een slag in de rondte hebben geschaatst en gefietst: jullie waren geweldig.

Meisje (www.meisjelemmer.blogspot.com)