Recensie | Richard Janssen en Alex Roeka in talentvolle Nederlandse muziekproducties

Joure

Eens maakte Richard Janssen (1961) deel uit van ‘The Fatal Flowers’, waarmee hij als voorman internationaal doorbrak. Twee Edisons en een Zilveren Harp zijn daarvan de tastbare overblijfselen.

Na het uiteenvallen van de band in 1990 richtte hij de groep ‘Shine’ op een glamrockcollectief dat vooral live één en al afwisseling weet te bieden. Na het uiteenvallen in 1995 van deze formatie gaat Richard Janssen nog eenmaal, zoals pas later zal blijken, als muzikant de studio in. Als REX verschijnt het album in 1996 als cd in een oplage van duizend exemplaren. Daarna lijkt het stil te worden rond de muzikant. Schijn, want hij zou deel uitmaken van de band van Ellen ten Damme en zich met theaterproducties gaan bezighouden. Momenteel werkt Janssen bij het Berlijnse theatergezelschap ‘Volksbühne’. 


Alex Roeka (1955)  ooit varensgast en vervolgens psycholoog begon al in de jaren negentig liederen te schrijven en op te treden. Het was Kleinkunstkenner Jacques Klöters, die hem op het spoor zette van een platenmaatschappij met als resultaat een debuut-cd in 1996. Ondertussen zijn we meer dan twintig jaar verder, twaalf albums op verschillende platenlabels en twee bekroonde Edison-cd’s. En dan zijn er nog steeds mensen, die deze singer-songwriter niet kennen… Zijn nieuwe cd bevat nieuwe opnamen van een 17-tal songs van zijn eerste 7 cd’s.
Rex: ‘Love baby love’. (30 min.) LP (vinyl). BirdFish Music. BM18-001. 
Waren de personen rond Rex in 1996 tijden bezig de cd-verpakking van passende “hartjes” te voorzien met daarop: love, baby en love. Nu was men tijden bezig om handmatig de lp’s op 180 gram vinyl te nummeren, van 1 tot en met 500.


Het was ontwerper Robert Muda van Hamel, die ook eind jaren negentig het artwork voor de cd had gedaan, die op het idee kwam het geliefde album over te zetten op vinyl. En wel op zijn eigen BirdFish-label. Het resultaat is een album dat op lp de cd-kwaliteit niet alleen evenaart, maar eerder lijkt te overtreffen! 


Tien integere popsongs van Richard Jansen, die ondersteund wordt door onder anderen JB Meyers, Bart van Poppel (Analogues) en Henk Jonkers, Jansens collega uit de Fatal Flowers-tijd. Het puntige ‘Love baby love’ opent het album alsof een ouderwetse pendule de maat meeslaat. Van de navolgende negen songs zijn ‘Fun fun fun’, ‘Long black leather coat’, ‘I wish’, en de reprise van ’Love baby love’ diamanten tussen de overige parels van het album. Om de lp aan te schaffen lijkt enige haast vereist. Iedere popliefhebber zou deze lp in zijn kast hebben moeten staan…
Alex Roeka: ‘En toen ineens’. (75 min.) Excelsior 96516.


Met allround muzikant en arrangeur Reyer Zwart (‘Solo’, ‘Do-The- Undo’, Tim Knol) naast zich heeft Alex zijn songs van voorheen nieuw elan gegeven.  De Brabantse Bard musiceert er heerlijk op los, waarbij, toegegeven, zwartgalligheid, gramschap voor een groot deel de dienst uitmaakt. Roeka, die onlangs  de Nederlandse Oeuvreprijs Cabaret & Kleinkunst 2017-2018 in de wacht sleepte, werpt zich op als een pessimist á la Tom Waits, waarbij kroegen, de mistroostige stad, liefdesverdriet, het hiernamaals, licht en donker, oorlog domineren. In enkele liederen blikt Roeka terug op zijn jeugd in Ravenstein:  op de kermis waar de strijd aangegaan werd met jongens uit omringende dorpen, waarvan de vertrouwde Maas het decor vormde; op de bevroren gracht waar naarstig gezocht werd om de kleine blonde vrouw; op de boeren, die druk doende zijn met melkbussen…


Iedereen die houdt van het Hollandse “chanson” kan ik dit album aanraden. Weemoed , bitterheid troef!  Roeka wordt begeleid door een stel uitstekende muzikanten, die een groot aantal instrumenten bespelen. Daarmee telkenmale een andere sfeer oproepend!


Emily Kelly maakte de prachtige inkttekeningen voor de cd-inlay, die fraai ingepast werden in een prachtige lay out van, andermaal: Robert Muda van Hamel!


Koos Schulte


Auteur

brenda.van.olphen