Gedicht | Heel even stil

Heel even stil 

Schreeuw maar 
roep het van de daken
In een vrij land 
mag je staken 
laten ze je de mond niet snoeren
en mag je discussie voeren 
De dialoog om van te leren 
anderen te respecteren
en meningen te uiten 
zonder mensen uit te sluiten. 

 

Maar maak je lawaai 
in de stilte van 4 mei 
dan hoor je er niet bij 
dan trap je op miljoenen zielen
die vielen 
in een zeer verleden 
en het heden 
van elke dag 
in de veldslag 
waar stemmen verstommen
en stilte geen keuze was 
maar werd afgedwongen. 

 

Schreeuw dus gerust 
of gil! 
omdat het mag wanneer jij dat wil 
maar laat ons met zijn allen 
een speld horen vallen 
op de dam, het open hart 
in de tolerante stad 
van iedereen 
vogelvrij 

 

maar stil, heel even stil 
op 4 mei 

 

Heleen Wagemans, Joure

 


Auteur

brenda.van.olphen