Reuring Yn ‘e Doarpsfinne

ROTSTERHAULE

Er is weer bedrijvigheid in Y ‘e Doarpsfinne Rotsterhaule. Het drietal Lydia ten Boom, Afina Lageveen en Aaltje van der Wal hebben afgelopen week hun intrek genomen in het pand. Afina en Aaltje zijn hier begonnen met Streekzicht. Lydia heeft haar kapsalon naast het centrale gebouw; Lydia’s Haarstyling.

Yn ‘e Doarpsfinne was het eerste complex in Nederland dat ruimte bood aan drie generaties onder één dak. Zo zaten hier de ouderenzorg, een peuterspeelzaal en de jeugdsoos samen in Rotsterhaule. Het was Erica Terpstra die het gebouw toen opende. Jaren later verdwenen de subsidies met leegstand tot gevolg.

Afina is zorgcoördinator bij Sint Maarten in Drachten, Aaltje werkt voor Thuiszorg De Friese Wouden. Beiden wilden meer doen met activiteiten voor ouderen. Samen bedachten ze Streekzicht. Het werd een plek waar eenzame ouderen, dementerenden, mensen met niet aangeboren hersenletsel en mensen met een lichamelijke of verstandelijke beperking een dagbesteding krijgen. Met Streekzicht willen ze de mantelzorgers ontlasten en hun gasten een leuke dag bieden. De mensen worden opgehaald. Er wordt gedurende de dag een vast programma gevolgd. De mensen koken en eten samen tussen de middag. ,,Het idee erachter is dat je verschillende doelgroepen met elkaar integreert’’, zegt Afina. ,,De een kan meer dan de ander. Het is de bedoeling dat mensen van elkaar leren, met elkaar optrekken.’’ De ruimte wordt gehuurd van Hof en Hiem, maar Streekzicht is een op zichzelf staand initiatief. Streekzicht is vanaf woensdag 4 april op woensdag en vrijdag geopend, met in de toekomst uitbreiding van dagen. Aanmelden voor de dagbesteding kan via gemeente De Fryske Marren. Er is plek voor zes tot twaalf mensen per dag, afhankelijk van de zorgvraag.

Een paar meter verderop, op de plek waar jeugdsoos SJORS was gevestigd, heeft Lydia haar kapsalon. Haar huidige salon werd te klein. Met een personeelslid en zes stoelen, hoopt ze te kunnen voldoen aan de vraag. ,,Ik ben zeven jaar geleden voor mijzelf begonnen. Naast mijn baan als kapper in loondienst, huurde ik een stoel bij een vriendin. Dat ging zo goed, dat ik snel op twee dagen zat. Daarna ben ik als thuiskapper aan de slag gegaan. Mijn klantenkring werd daarna zo groot. Ik reed van Heerenveen, naar Joure, Lemmer, Bantega. Ik had soms dagen dat ik twee keer het Tjeukemeer om reed.’’ Ze kreeg een vaste plek, maar na drie jaar werd ook dit te klein. In Yn ‘e Doarpsfinne heeft ze haar plek gevonden, met flink wat ruimte voor groei.

Tekst: Brenda van Olphen