Meimeringen | De strijd

Joure

Het is dagwerk momenteel. Het volgen van de strijd. Ja, ook die om de medailles. Opstaan, tv aan en kijken wie er wanneer schaatst.

Dan de wekker aanzetten. Kijken of er ergens met dorpsgenoten wordt gekeken. Prachtig. Daar in dat verre land waarbij prachtige sportieve prestaties worden beloond. En hoewel ik elke keer met tranen in mijn ogen zit als ik dat Nederlandse volkslied weer hoor en het geweldig vind dat de dames en heren weer dat podium opklimmen en het ook fantastisch vind dat er in allerlei gelegenheden om 7 uur in de ochtend al tv wordt gekeken en champagne wordt gedronken, is vooral een andere strijd dagwerk. De strijd namelijk om de zetels. De stoelen zeg maar in de gemeenteraad. Want in maart moet er gestemd worden en elke partij werpt zich nu op als de partij die er echt is voor de burger. Daar waar voorheen zelden een berichtje naar buiten kwam, zijn er nu partijen die heuse bureaus hebben ingeschakeld om hen zo mediageniek mogelijk voor de dag te laten komen. En die partijen zijn opeens heel uitgesproken, vinden opeens van alles, hebben opeens de burger echt hoog in het vaandel. Ze hebben kortom over alles een mening. En dan ook echt over alles. Ze stellen alles aan de kaak, stellen vragen alsof hun leven er van af hangt en in elk persbericht komen ze nog mooier voor de dag dan in het voorgaande. Ik snap wel dat ze willen winnen. Dat ze proberen zo goed voor de dag te komen dat iedereen automatisch dat ene vakje rood kleurt (of mag er alweer met een machine worden gestemd?). Maar dan hoop ik wel dat mensen de partijen vooral afrekenen op wat ze de afgelopen periode hebben gedaan en beslist. Of ze toen voor de burger opkwamen, opstonden voor hen die dat nodig hadden en niet klakkeloos ‘hun’ wethouder volgden omdat die nu eenmaal van hun partij is. Action speaks louder than words is het gezegde. Of te wel, geen woorden maar daden. Dus….


Auteur

admin