Recensie | Wat hebben we genoten van de muziek van alle tijden

Lemmer

De muziekavond van Lemster Folk, Sadwaande en het Remedy Kwintet voor een overvolle zaal van theater De Hege Fonnen was er eentje om je vingers, ogen, oren en hart bij af te likken.

Het was een muzikale reis door heden, maar vooral verleden. Veel herkenning voor de, ja het is gewoon een feit, overwegend oudere bezoekers. Van alle drie optredende groepen kregen we muzikale juweeltjes voorgeschoteld. En dan hebben we het over meer dan goedwillende amateurs. Enthousiaste muzikanten en zangers met passie voor muziek. Een heerlijke mix van muziekstijlen en muzikale belevingen. Lemster Folk mag het spits afbijten. Met Engelse, Friese en Russische ballads en volksmuziek, maar ook eigen Lemster werk. Ze komen ietwat traag op gang (zijn het de zenuwen voor zo’n overvolle zaal te mogen spelen?). maar al gauw hebben ze het goeie tempo en dus de smaak te pakken. Overtuigd van hun zangkwaliteiten weten ze het publiek in te pakken met o.a. ‘Lermster Annie’, ‘Simmer en Merke’ (met een excellerende Stoffel) en ‘Down By The Sally Gardens’. Geinig, gewiekst gezongen door Klazien met zoekende, zacht zang van Popke en een mooie, melodieuze mondharmonica van Klaas. Stoffel zingt een mooie ‘Bartele’. Klaas is geweldig met zijn diepe Ierse stem in ‘Nancy Spain’. Maar mijn onbetwiste hoogtepunt van de avond is diezelfde Klaas met een nog warmere donkerbruine stem in ‘You Got Me Singing’ van Leonard Cohen. Hoe knap is het om niet met de ondersteunende hogere stemmen mee de hoogte in te gaan. ‘Klaas, tige tank jonkje’. Ook nog even een veer voor Popke. Mooi bij zijn stevige tenorstem past het intieme ‘Allinig Nei De Sé’ (naar ‘De Zee’ van Toon Hermans) als een warme deken. Met het dubbelkwartet Sadwaande krijgen we schitterende vierstemmige muziek te horen. Duidelijk is het stempel, dat het voormalige Lemster Kozakkenkoor op de zang van de groep heeft gedrukt. Niet verkeerd overigens. De muziek uit het melancholische Russische steppen- en toendragebied past de mannen als een warme jas. ‘Take Me Home, Country Roads’, krijgt een prachtige vertolking en ook ‘De Wâldsong’ mag gehoord worden. Heel mooi meerstemmig is ‘The Exodus Song’. Chapeau. En wat te zeggen van ‘Somewhere Over The Rainbow’. Een juweeltje. Wel vind ik het jammer dat er door de meeste zangers teveel in het zangboek wordt gekeken en te weinig naar ’t publiek. Dan had het lied nog meer zeggingskracht gekregen. Een klein smetje, maar eigenlijk van geen belang. En dan onze gasten uit Franeker met een nu Lemster in hun midden. En wat voor eentje. Ik ken hem al van het dubbelkwartet Sadwaande en als bestuurslid van de Stichting Cultuurbevordering Lemsterland, maar nog niet van zijn capriolen in een muziekband. Als jochie zong en slaggitaarde hij ruim 50 jaar geleden n het in Franeker wereldberoemde bandje Remedy Kwintet. Behoorlijk wat grijze haren rijker, maar nog evengoed bij stem, staat hij te genieten en wij ook. Coen, je hebt mijn muzikale hart gestolen met o.a ‘Georgia On My Mind’ en ‘Sloop John B’. Nostalgie viert hoogtij bij het Remedy Kwintet. Leuk om oudjes als ‘She’ (mooi gezongen door Frontman Willy), ‘I See Your Face Again’ en de tranentrekker ‘Crying Time’ van Ray Charles in een leuk jasje te horen. Veel herkenning en dus meezingen van het enthousiaste publiek. Het slotakkoord is voor de voltallige groep van 15 mannen en die ene vrouw. Klazien zingt de solo in ‘Thank You For The Music’. Een mooi en meer dan passend slot van een lange muziekavond. Tekst: Thijs de Boer

Auteur

Brenda van Olphen