Meimeringen | Verbeter de wereld en zo

Joure

Mopper, de mopper, de mopper. Mijn dagelijkse loopje naar het centrum breng ik bijna tierend door. Niet voor de eerste keer trouwens, het is al de zoveelste keer dat ik me groen en geel erger.

Het loopje moet namelijk mijn altijd toch wat gespannen zenuwen kalmeren, me terug brengen in het hier en nu. Naar de wind in mijn haren en de zon (of regen) op mijn bol. Naar een staat van zen-zijn of in ieder geval naar mindfulness. Het tegenovergestelde gebeurt. Overal waar ik kom zie ik namelijk lege flessen, weggegooide frisdrankblikjes, plastic (ja vooral heel veel plastic), dozen, bloempotten en weet ik veel wat voor rotzooi nog meer liggen. Maar dan ook echt overal. Tussen de aanplant die is neergezet zodat de gemeente weinig onderhoud meer te plegen, kun je zo een huis bouwen van al dat afval.

Hoewel er geen enkel stukje papier of plastic van mij bij is (mijn ouders hebben me heel goed geleerd dat je afval in je broekzak steekt en het dan thuis in een afvalbak gooit) bedenk ik heel zen-achtig dat ik het thema ‘verbeter de wereld, begin bij jezelf’ dan maar in de praktijk moet brengen. Ik scoor ergens een oude handschoen van manlief die hij niet modeachtig genoeg vind om te dragen en steek een plastic zak bij me. Dan begin ik op te rapen. Ik wurm me tussen takken en planten, graai in zaken die een beetje ieuw zijn. Half aangevreten colablikjes, plastic dat al teren vertoont, glas, stukken papier en nog heel veel vuurwerk afval vullen de zak al heel snel tot aan de nok. In de buurt word ik al snel aangeschoten. Of ik bij de gemeente ben gaan werken. En dat de gemeente zijn werk niet goed doet. De eerste is grappig, de tweede te kort door de bocht. Mensen moeten gewoon die rotzooi niet op straat gooien.

Als ik een week later alweer een bende ontwaar en me weer in mijn ninja-afvalbakoutfit wil hijsen hoor ik opeens een wagen. Het blijkt de gemeenteman te zijn met een grijper. Hij neemt nu de honneurs waar.

Even later lees ik dat de FNP wil dat huizen meer vogelvriendelijk worden gebouwd. De zwaluwen denk ik opeens. Die maakten toen ik klein was nesten onder het dak. Al in geen honderd jaar meer zo’n nest gezien. Ook geen ei meer in de heg wat toen ook heel normaal was. We vernielen die hele natuur mopper ik door en besluit direct 10 nestkasten in de tuin van ons nieuwe huis te zetten.

Meisje (www.meisjelemmer.blogspot.com)


Auteur

admin