Recensie | Guust Flater wordt 60!

JOURE

Toen tekenaar André Franquin begin 1957 gevraagd werd een figuurtje te ontwerpen dat ter illustratie van een rubriek in stripweekblad ‘Spirou’, in het Nederlands ‘Robbedoes’ geheten, zou mogen figureren, dacht hij meteen aan een ietwat onhandig personage dat hij kende.

Zo verschenen op 28 februari 1957 enige illustraties in het jeugdblad van een onhandige kluns, een persoontje dat weldra zo geliefd werd dat de redactie van ‘Robbedoes’ voorstelde hem te vereeuwigen in een strip. ‘Gaston Lagaffe’, alias ‘Guust Flater’ was geboren. Nu, zestig jaar later viert Guust Flater zijn verjaardag met een speciaal boek dat aan hem is opgedragen: een stripboek waarin hij andermaal avonturen beleeft, maar ditmaal gemaakt door striptekenaars en scenaristen uit het heden. Diverse auteurs: ‘Guust 60 jaar. Gefeliciflaterd!’ Dupuis ISBN 978 90 314 3583 8 (soft cover) en ISBN 978 90 314 3585 2 (hard cover). De crème de la crème van de Nederlandse en Vlaamse striptekenaars is gevraagd een bijdrage te leveren aan het jubileumboek van Guust. Het is aardig te zien dat sommige tekenaars zichzelf zijn gebleven en geen concessies hebben gedaan aan de tekenstijl die ze normaliter hanteren. Aardige voorbeelden daarvan zijn bijvoorbeeld Gerard Leever, Hanco Kolk, Urbanus, Pieter de Poortere, Willy Linthout, Nix en Thomas du Cajou. Andere illustratoren zitten al meer in de tekenrichting van Jidéhem, de eerste Guust-tekenaar wiens hoofdpersonage later compleet door Franquin overgenomen zou worden. Aanvankelijk bedacht Franquin de grappen, die hij liet uitwerken en invullen door zijn collega. Nadat Franquin min of meer genoeg had van ‘Robbedoes en Kwabbernoot’ ging hij zich meer bezighouden met zijn eerste schepping ‘Guust’. Jidéhem zou zich vanaf dat ogenblik alleen nog maar bemoeien met de achtergronden. Toen Jidéhem zijn eigen stripserie ‘Sophie’ ging opzetten stopte hij met ‘Guust Flater’ waarop Franquin zowel het plot als het tekenwerk zou gaan verzorgen. Slechts het tekenen van auto’s zou hij aan anderen overlaten waaronder weer “good old” Jidéhem. Postsorteerder Guust Vrijwel alle kort avonturen, “gags” spelen zich af op de burelen van stripblad ‘Robbedoes’. Het is Guust, die vrijwel wekelijks, zo niet dagelijks, voor opschudding zorgt op de momenten dat hij niet in slaap is gesukkeld. Experimenten mislukken en met een “Nou moe?” verontschuldigt postsorteerder Guust zich. Meestal heeft één van zijn bazen, meneer Demesmaeker het te verduren, vrijwel altijd op het moment waarop deze een contract moet afsluiten. Dat Guust van zichzelf vindt “een muzikaal iemand” te zijn steekt hij niet onder stoelen of banken. De overige kantoormensen delen daaromtrent een andere mening! Juffrouw Jannie kan trouwens het meeste van hem hebben… Veel striptekenaars en scenaristen die een eerbetoon aan ‘Guust’ mochten brengen, voeren dan ook meneer Demesmaeker en juffrouw Jannie op. Ware het een wedstrijd geweest welke tekenaar het dichtst in de richting zit van de eerste twee geestelijke vaders Jidéhem en Franquin, dan zou Gerben Valkema wel heel hoge ogen gooien! Zijn lijnvoering alsmede tekstverdeling over de pagina is onovertrefbaar. Daarna volgen Charel Cambré en Daan Jippes, wier bijdragen zeker de goedkeuring van Franquin zouden hebben genoten… Een heerlijk afwisselend boek waaruit iedere lezer zijn favoriete “Guust Flater-tekenaar” kan kiezen! Hercules & Valkema: ‘Elsje 4. Groeistuipen’. Uitgeverij L. ISBN 978 90 8886 328 8. Tekenaar Gerben Valkema (1980), die bij ‘Guust’ al werd aangehaald zou jarenlang ‘Jan, Jans en de kinderen’ tekenen voor Libelle. Echter ook ‘Tom Poes’ en verhalen in ‘Donald Duck’ zouden zijn naamsbekendheid vergroten. In 2007 startte hij met tekstschrijver Eric Hercules zijn eerste eigen strip ‘Elsje’, een gagstrip: elke dag een gebeurtenis uit het leven van een klein, maar o zo dapper, eigenzinnig meisje. Ondertussen wordt deze dagstrip gepubliceerd in vele kranten en eveneens in stripblad ‘Eppo’. Bundelingen van Esje kunnen dan ook niet uitblijven. In ‘Elsje. Groeistuipen’ maakt de kleine zich op om na de lange zomervakantie weer naar school te gaan, laat ze de hond uit en maakt ze foto’s van haar vader, die dat allerminst weet te waarderen… Een aanbidder in de persoon van GaitJan lijkt haar leven drastisch te gaan veranderen, totdat deze een worst voorrang verleent boven Elsje. Echter ook de verworvenheden van deze tijd ontgaan Elsje niet zoals vloggen, YouTube-bezoek en telefoneren. Andermaal een heerlijk album van een al even heerlijk kind! STRIPGLOSSY nummer 7. Uitgeverij Personalia. In de nieuwe glossy weer aandacht voor de vervolgstrips, die de dienst uitmaken waaronder ‘Fflint in kerstsfeer’ van Fred de Heij en Ger Apeldoorn, ‘Afgedankt’ van Jeroen Steehouwer, ‘De meimoorden’ van Eric Heuvel en Jacques Post, en de laatste aflevering van ‘Saul’ van Apri Kusbiantoro en Willem Ritstier. Heel verfrissend is de nieuwe strip ‘In Den Gulden Draeck’ van de scenaristen Van Domburg en Guzman en getekend door Charles Guthrie. Of deze zich in de klassieke fantasywereld van Panduloria afspelende strip een vervolg zal krijgen in ‘StripGlossy’ verklapt de redactie nog niet. Liefhebbers voor de spin-off van ‘Suske & Wiske’, (waartoe ik niet behoor!), zullen met plezier het interview met tekenaar Charel Cambré lezen. Meer aan mij besteed is het stripessay van 10 pagina’s dat Dick Matena wijdde aan twee van zijn grootste “muzikale helden buiten categorie, Hank Williams en Elvis Presley”. Wie we echter ook weer tegenkomen in deze alweer zevende fraaie StripGlossy is Gerben Valkema, die we eerder in deze recensie al ontmoetten in zowel ‘Guust’ als ‘Elsje’. Ditmaal zie we hem op een grote foto in zijn werkkamer bezig, waarbij hij afgeleid wordt door zijn eigen strippersonage ‘Elsje’ dat zich hier als een echte aandachtstrekker profileert… Weer een zeer lezenswaardige uitgave! Maar wanneer wordt de afschuwelijke prijscode nu decent op een hoek aan de achterzijde geplaatst in plaats van zo in het oog springend voorop..?! Het is nog even wachten op het volgende nummer van ‘StripGlossy’ waarin aandacht voor de legendarische ‘Generaal’ van de veel te vroeg overleden tekenaar Peter de Smet, ooit één van de boegbeelden van het voormalige ‘Pep’ en diens opvolger ‘Eppo’. Dus: Wordt vervolgd! Koos Schulte

Auteur

Brenda van Olphen