Oosterzee herenigt Syrisch gezin

Joure

Mouataz Nasri (49) uit Oosterzee is maandag herenigd met zijn gezin. Dankzij het de inwoners van Oosterzee kon hij na drie jaar zijn vrouw en vier kinderen weer in zijn armen sluiten.

Een kleine duizend euro hebben de dorpsbewoners ingezameld met flessenacties en donaties. Van dat geld zijn de vliegtickets betaald. Zijn maatschappelijk begeleiders Leo en Anje van der Plaat en zijn werkgever Arnold Homma hebben hun uiterste best gedaan om het leven van Mouataz op de rit te krijgen.

De Syriër is drie jaar geleden gevlucht. Hij reisde van zijn vaderland naar Libanon, Turkije, Griekenland, met een bootje naar Italië en eindigde in Nederland. In december 2016 kwam Mouataz aan in het AZC van Balk. In februari van dit jaar kreeg hij een woning in Oosterzee. ‘Dat is veel te vlot gegaan’, zegt Anje. ‘Hij had weinig kans om contact te leggen met andere statushouders en te wennen aan het Nederlandse systeem.’ Mouataz en zijn begeleiders kregen vervolgens te maken met de ene tegenslag na de andere. Gedoe met de money card van het azc, een zoekgeraakt formulier voor een busabonnement en een vertaling van het trouwboekje door een niet erkende tolk die daarom opnieuw moest.

Gelijk vanaf het begin had de Syriër te maken met tegenslagen. ‘Alles zat hem tegen: geld, medisch en de omstandigheden. Ik weet niet wat een mens nog meer kan overkomen’, zegt Leo. ‘Het dorp had veel spullen ingezameld. Maar Mouataz moest verder alles zelf regelen voor de huisraad. De gemeente rekent een rente van 11,9 procent over het geleende bedrag van de Kredietbank Nederland.

Op een gegeven moment moest hij de bonnen laten zien wat hij van dat geld heeft gekocht. De geplande afspraak bij de gemeente werd door de ambtenaar verzet en de zaterdag kreeg Mouataz een brief van de gemeente dat zijn uitkering was stopgezet, omdat de bonnen niet op tijd waren ingeleverd. De automatische incasso’s werden niet afgeschreven, er kwamen aanschrijvingen binnen, hij kon zijn eten niet betalen. Wat een ellende, hopeloos.’

Mouataz heeft een baan bij Arnold Homma. Hier werkt hij op een nul-uren contract. Homma heeft een betalingstermijn van de eerste tot het einde van de maand. ‘Maar bij de gemeente eindigt de maand op de vijftiende’, zegt Homma. ‘Het verdiende bedrag in de derde en vierde week kon Mouataz niet opgegeven en op een gegeven moment is zijn uitkering stopgezet. Bij mij loopt de maand nu dus ook van de vijftiende tot de vijftiende. Je loopt tegen zoveel dingen aan.’

Voor de gezinshereniging waren alle papieren op tijd bij de IND. ‘En het duurde en duurde en duurde maar’, zegt Leo. ‘Op 10 augustus zou het verzoek verlopen. Toen bleek dat het trouwboekje niet vertaald was door een erkende tolk. Het formulier was afgekeurd en dit was nooit gemeld.’

Mouataz moest snel een tolk regelen om alsnog de papieren in orde te krijgen. In diezelfde weken raakte de oudste dochter van 14 betrokken bij een autobom in Damascus. Het meisje werd doof en ze sprak niet meer. Mouataz stuurde al het geld dat hij kon missen naar Syrië voor de zorg van zijn dochter.

Mouataz werd depressief. Anje, Leo, Arnold vreesden voor het ergste. De mannen besloten dit najaar om de vlucht te boeken van hun eigen geld zonder dat ze de zekerheid hadden dat de hereniging door kon gaan. Kort daarna stroomde het geld vanuit het dorp binnen. Maandag kon hij dan eindelijk zijn gezin na drie jaar weer in zijn armen sluiten. Zeer emotioneel en vol blijdschap is het gezin maandag ontvangen door Mouataz, Leo, Anje en Arnold. De woning was intussen zowel van binnen als van buiten versierd door de buurtbewoners.

Gemeente De Fryske Marren meldt dat statushouders een lening afsluiten voor woninginrichting bij de Kredietbank Nederland. De helft van deze lening wordt door de gemeente omgezet in een gift Bijzondere Bijstand. De andere helft wordt afbetaald met een rente van maximaal 8,2 procent. ‘Dit is een marktconform tarief’, zegt de gemeente in haar reactie.

Tekst: Brenda van Olphen


Auteur

Redacteur