Meimeringen | Neem maar een paracetamolletje

Joure

Maandagavond. Ik zit stoned en met een lege blik naar mijn PC te kijken. Stoned zult u denken? Moet dat echt hier? Nou het is meer een manier van spreken dan dat ik me net te goed heb gedaan aan een middel of van dit of van dat. Maar laat ik het zo zeggen, ik voel me stoned.

Mijn lichaam dat de afgelopen dagen alleen maar koorts produceerde heeft me in een hele rare toestand doen belanden. Ik slaap een halfslaap, kijk iets, mijn ogen worden weer zwaar en daar ga ik weer. En omdat ik dus absoluut niets anders zinnigs te melden heb, want helaas kon ik met dat lijf niet bij Ut Eintsje fan ‘ e Daam zijn of met lief ergens paaseieren gaan zoeken is dit eigenlijk het enige wapenfeit deze week.

Ik was al grieperig, maar ja je weet dat dokters altijd zeggen dat je dan maar gewoon moet uitzieken. Weekje liggen, goed drinken, paracetamolletje en dan komt het wel goed. Maar het voelde niet goed. Lief zei vrijdag nog, maak toch nog even een afspraak maar ik verzekerde hem dat artsen daar meestal niet zo voor voelen. Ondertussen was ik me wel heel vreemd gaan voelen en deed ik ook vreemd. Toen hij beneden kwam vroeg hij of ik wel wist hoe hard de tv stond. De tv? Ik haat harde geluiden dus dat kon ik niet geloven. Maar toen een pan op het vuur al helemaal zwart stond te blakeren en ik dat noch gehoord, noch geroken had, begon ik toch wel wat te twijfelen.

Zelf had ik al 5 dagen alleen wat fruit aangeraakt en hij maakte alles voor me, maar toen ik die zwarte dampen echt niet had opgemerkt en ik zelfs zonder enige moeite direct na hem naar het toilet ging, bedacht ik me dat er toch misschien wel iets mis moest zijn. We deden wat proefjes: ik had geen reuk, ik had geen smaak en ik hoorde eigenlijk bijna niks. Voorhoofdsholteontsteking bedacht ik als volleerd dokter.

Toen hij me de volgende ochtend moest douchen omdat ik niet meer op mijn benen kon staan, kreeg ik toch het vermoeden dat er meer aan de hand was. En toen er dagen volgden waarin ik hele theorieën ontwikkelde over hoeveel water je zou moeten drinken en dan opeens weer badend in het zweet wakker werd, dacht ik: dit weet ik niet. Enfin, toch maar even naar de dokterswacht en die bevestigde dat die twee kloppende oren, helemaal niet klopten.

Nooit van mijn leven heb ik een oorontsteking gehad en nu heb ik er opeens twee. Tegelijk en van een enorm kaliber. Ze pakte dat apparaat, keek een split second en deinsde achteruit toen ze dat zag. Tja, en daar helpt paracetamol en rusten dus blijkbaar niet tegen.

Meisje (www.meisjelemmer.blogspot.com)

Lees hier meer Meimeringen

Auteur

admin