Meimeringen | Fout tot op het bot

Joure

Een week geleden maakte ik een fout waar ik helemaal gek van werd. Nu betreur ik fouten altijd trouwens en heb er ook altijd slapeloze nachten van, maar deze spande de kroon.

Ik had namelijk twee namen verwisseld. Normaliter is dat al vreselijk, maar als het dan gaat om iemand die veel te jong is overleden is dat een fout waar je een week van wakker ligt. Hoe die fout gekomen is en zo was helemaal niet relevant. Ik had hem gemaakt en moest hem herstellen. Dat gaat echter heel moeilijk met een stuk papier dat al door allerlei brievenbussen is gegleden. Laat ik erbij zeggen dat ik hier nu schrijf dat ik er wakker van heb gelegen, maar dat het er natuurlijk om ging dat ik bang was dat de familieleden er ook wakker van zouden liggen. Mijn gevoel betrof hen, niet mezelf. (Anders denkt u ook nog dat het hier om mij draait). Ik heb er alles aan gedaan om mijn excuses over te brengen en gelukkig werden die geaccepteerd. De nabestaanden vonden het rot, natuurlijk, ik had ook niet anders verwacht. Maar ze vergaven het mij. Het nare gevoel er over verdween daarmee niet, maar het verzachtte de pijn enigszins. De stroom telefoontjes die echter op gang was gekomen, verwarde me en dreef me bijna tot een wanhoopsdaad. Toen ik de bellers heel geduldig uitlegde dat ja ik het ook vreselijk vond, ik er slapeloze nachten van had en ik het echt niet met opzet had gedaan (dat leken ze te willen zeggen) waren er nog bij die door bleven praten over hoe slecht ik was. Gelukkig was er ook een vrouw die me belde, me aanhoorde en de volgende dag een kaartje stuurde. Dat moet heel veel moeite hebben gekost, want ze had mijn adres helemaal niet. Maar voor dit hart onder de riem ben ik haar eeuwig dankbaar.

Meisje (www.meisjelemmer.blogspot.com)


Auteur

admin